محمد بيومي مهران ( مترجم : سيد محمد راستگو )

358

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى )

و اسلام را در پهنهء جهان بگسترانند و تمدن برجستهء اسلامى را پايه‌گذارى كنند . 3 . بيابان‌گردى بارى ، حكمت و عدالت خداوند چنين خواست تا اين مردم نافرمان تبه‌كار در بيابان به سرگردانى و نابودى دچار شوند ، از تورات بشنويم : « همهء مردانى كه شكوه و بزرگى مرا و نشانه‌ها و معجزه‌هاى مرا كه در مصر و بيابان به آنان نمودم ، ديدند و مرا ده بار آزمودند و سخن مرا نشنيدند ، هرگز زمينى را كه براى پدران ايشان سوگند خوردم ، نخواهند ديد ، نيز هر كس مرا اهانت كرده باشد ، آن را نخواهد ديد . . . و خداوند به موسى و هارون گفت : تا كى اين مردم تبه‌كار را كه بر من همهمه مىكنند ، تحمل كنم ، همهمهء بنى اسرائيل را شنيدم ، به ايشان بگو ، خداوند مىگويد : به حيات خودم سوگند كه چنان كه شما در گوش من گفتيد ، همچنان با شما عمل خواهم كرد . لاشه‌هاى شما در اين صحرا خواهد افتاد و همهء شمرده‌شدگان شما ، بر حسب تمامى عدد شما از بيست ساله و بالاتر كه بر من همهمه كرده‌ايد ، شما به زمينى كه دربارهء آن دست خود را بلند كردم كه شما را در آن ساكن كنم ، هرگز داخل نخواهيد شد ، مگر كالب بن يفنه و يوشع بن نون ، اما كودكان شما را كه گفتيد به يغما برده خواهند شد به آن زمين داخل خواهم كرد و ايشان زمينى را كه شما خوار شمرديد و رد كرديد ، خواهند شناخت . لاشه‌هاى شما در اين صحرا خواهد افتاد و پسران شما چهل سال در اين صحرا آواره خواهند بود و بار زناكارى و هرزگىهاى شما را به دوش خواهند كشيد تا لاشه‌هاى شما در صحرا نابود شود ، به شمارهء روزهايى كه در زمين جاسوسى كرديد يعنى چهل روز ، در برابر هر روز يك سال ، يعنى چهل سال بار گناهان خود را بر دوش خواهيد داشت ، آن گاه نافرمانى مرا خواهيد دانست . من كه يهوه هستم ، گفتم كه بر همهء اين مردم تبه‌كارى كه بر زيان من همدست شده‌اند ، چنين خواهم كرد همه در اين صحرا نابود خواهند شد ، و خواهند مرد . » « 1 » در قرآن نيز از اين رويداد چنين ياد شده است : « فرمود : درآمدن بدان سرزمين بر آنان حرام است ، چهل سال در بيابان سرگردان باشند ، پس بر اين مردم نافرمان و تباه‌كار دريغ مخور » . « 2 »

--> ( 1 ) . سفر اعداد ، 14 : 22 - 35 . ( 2 ) . « قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ » ( سورهء مائده ، آيهء